بیخود گشتن

«لغت نامه دهخدا»

[خوَدْ / خُدْ گَ تَ] (مص مرکب) بیخود شدن. مدهوش شدن. از حال رفتن. سست شدن : امیر از خنده بیخود گشت و گفت... (گلستان). و رجوع به بیخود و بیخود شدن شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر