«لغت نامه دهخدا»
[زَ / زِ] (اِ) آلت بیختن. قیاساً از کلمهء بیز که مفرد امر حاضر بیختن است با «ه» علامت اسم آلت. چون کلمهء مناسبی در اول این حرف درآید از آن اسم آلت توان ساخت. (یادداشت مؤلف).