بی زهر

«لغت نامه دهخدا»

[زَ] (ص مرکب)(1) (از: بی + زهر) فاقد سم.
- مار بی زهر؛ مار که زهر ندارد. که زهر آن گرفته شده باشد.
|| بی مضرت. رجوع به زهر شود.
.
(فرانسوی)
(1) - Non venimeux. Atoxique