بی قرینگی

«لغت نامه دهخدا»

[قَ نَ / نِ] (حامص مرکب)نیامیختن چیزی به چیزی، و مراد از آن یکتایی در امری و ثانی نداشتن در کاری است. (غیاث) (آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر