بی گزندگی

«لغت نامه دهخدا»

[گَ زَ دَ / دِ] (حامص مرکب)خلاف حالت و چگونگی گزنده. بی زیانی. عاری بودن از اذیت و گزند و آزار. (ناظم الاطباء). رجوع به گزندگی شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر