«لغت نامه دهخدا»
[نَ ظَ] (ص مرکب) (از: بی + نظر) که رای و بصیرت ندارد. || بی مراقبت و دید و بصارت : در مملکت خویشتن نظر کن زیرا که ملک بی نظر نباشد.ناصرخسرو. || بی مقصود و منظور خاص. که چشم طمع ندارد. رجوع به نظر شود.