بی نظیری

«لغت نامه دهخدا»

[نَ] (حامص مرکب)بی همتایی. بی مثل و مانندی :
شعرم بزر نوشتند آنجا خواص مکه
بر بی نظیری من کردند حاج محضر.خاقانی.
|| ندرت.