«لغت نامه دهخدا»
[دَ] (مص مرکب)توانگر کردن کسی را. غیرمحتاج کردن او را : ترا بی نیازی دهم در جهان گشاده کنم گنجهای جهان.فردوسی. ترا بر سران سرفرازی دهم هم از مهتران بی نیازی دهم.فردوسی. بهر آلتی سرفرازیش داد هم از خواسته بی نیازیش داد.فردوسی.