بیهدگی

«لغت نامه دهخدا»

[هُ دَ / دِ] (حامص مرکب) مخفف بیهودگی. حالت و چگونگی بیهوده. یاوگی. بطلان. عدم حقانیت :
گرْش نبودم بکار بیهدگی کرد
بیهدگی ناید از مهیمن قهار.ناصرخسرو.