«لغت نامه دهخدا»
[پَ] (اِ) نام سکه ای که رئیس ایل جوانشیر در پناه آباد (یعنی قلعهء شوشی) ضرب کرد و به اسم پناه آبادی و سپس پناه آباد و پناه باد و پناباد مشهور شد و آن از نقره است و نیم قران یعنی ده شاهی ارزش دارد. رجوع به ابراهیم خلیل خان شود.