ترازوداری

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (حامص مرکب) عمل ترازودار. شغل کسی که در دکانها و کاروانسراها و جز آنها کار توزین اشیاء را بعهده دارد :
نسیمش در بها همسنگ جان بود
ترازوداری زلفش بدان بود.نظامی.