«لغت نامه دهخدا»
[تِ نَ / نِ اَ] (ص مرکب)اشک خواه : بیش از این کاوش مکن با دل که چشم تشنه اشک از برای گریه کردن آب از گوهر گرفت. صائب (از آنندراج).
