تعلج

«لغت نامه دهخدا»

[تَ عَلْ لُ] (ع مص) پیغام بردن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). یقال: ماتعلجت بعلوج صدق؛ ای ماتألک بألوک صدق. (اقرب الموارد). و رجوع به الوک شود. || فراهم آمدن ریگ. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) ( از اقرب الموارد). || پریشانی گرفتن شتر: تعلج الابل اصابت من العلجان. (از اقرب الموارد). || درشت گردیدن پوست. (ناظم الاطباء).