«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) بر زمین زدن کسی را. یقال: مقط القرن تمقیطاً. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از آنندراج) (از اقرب الموارد). || به ریسمان کشیدن شتر. (از اقرب الموارد).
