تنهاخوار

«لغت نامه دهخدا»

[تَ خوا / خا] (نف مرکب)تنهاخور. کنود. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا) : بداند هرکه باتدبیر باشد که تنهاخوار، تنهامیر باشد.نظامی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر