«لغت نامه دهخدا»
[تَ بَ] (اِخ) ابن حمیربن حزن بن کعب(1). شاعری بوده است. (منتهی الارب). شاعری از عشاق مشهور عرب است و در اواسط قرن اول هجری و در زمان خلافت بنی امیه می زیست. رجوع به اعلام زرکلی ج1 ص167 و عقد الفرید ج3 ص302 و قاموس الاعلام ترکی و البیان و التبیین ج1 ص196 و المرصع شود. (1) - در الاعلام زرکلی: حزم بن کعب بن خفاجه العقیلی.