تیره بین

«لغت نامه دهخدا»

[رَ / رِ] (نف مرکب) تیره بصر. کور. || نابخرد. نادان. نامدرک. که از فهم حقیقت عاجز بود :
وگر زآنکه جانی بود تیره بین
نه آرایش داد داند نه دین.
اسدی (گرشاسب نامه).
رجوع به تیره و دیگر ترکیبهای آن شود.