تیره جان

«لغت نامه دهخدا»

[رَ / رِ] (ص مرکب) تیره روان. بدنهاد. مضر. نادرست. گمراه و بدسرشت :
تو ای بهمن جادوی تیره جان
براندیش از کردگار جهان.فردوسی.
رجوع به تیره و دیگر ترکیبهای آن شود.