تیره چهره

«لغت نامه دهخدا»

[رَ / رِ چِ رَ / رِ] (ص مرکب)سیه چرده و آنکه دارای سیمای مکدر باشد. (ناظم الاطباء). تیره چهر. رجوع به مادهء قبل و تیره و دیگر ترکیبهای آن شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر