«لغت نامه دهخدا»
[غِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب)شمشیری از نقره. و به مجاز در بیت زیر کنایه از زبان است : تیغ سیم از دهن طوطی گویا بکنید طوق مشک از گلوی قمری نر بگشایید. خاقانی.