«لغت نامه دهخدا»
[مَ بَ / مُ بَ] (ص) شخصی را گویند که پای بند کسی یا چیزی شده باشد که بواسطهء آن کس یا آن چیز به جائی نتواند رفت. (برهان) (آنندراج). ظاهراً مصحف هسبند است که امروز نیز به معنی عاشق و شیفته کسی یا چیزی مستعمل است. (یادداشت مرحوم دهخدا).