«لغت نامه دهخدا»
[مَ عَ] (ع ص) مؤنث مسبوع که نعت مفعولی از مصدر سبع است. رجوع به سبع و مسبوع شود. || ماده گاو که گوسالهء او را دده و حیوان درنده خورده باشد. (منتهی الارب) (اقرب الموارد).