«لغت نامه دهخدا»
[مَ] (ع ص) نعت مفعولی از مصدر سبد. رجوع به سبد شود. || صبیّ مسبود؛ کودک دچار شده به بیماری اسبیده، که از افراط در خوردن شیر دست دهد. (ازذیل اقرب الموارد). و رجوع به اسبیده شود.