«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَءْ رَ] (ع ص) نعت مفعولی از مصدر استیراب. مدیون. (اقرب الموارد). قرضدار و وامدار و مدیون شونده. (منتهی الارب). و رجوع به استئراب و استیراب شود.
