«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَءْ لِ] (ع ص) نعت فاعلی از مصدر استیلاک. برندهء پیغام. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). رجوع به استئلاک و استیلاک شود.
