«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَءْ] (ع ص) نعت فاعلی از مصدر استیناء. درنگ کننده و انتظارنماینده. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). رجوع به استئناء و استیناء شود.
