«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ شِ] (ع ص) نعت فاعلی از استبشاع. بشع و بی مزه شمرنده طعام را. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). رجوع به استبشاع شود.
