مستبند

«لغت نامه دهخدا»

[مُ بَ] (ص مرکب) شخصی را گویند که گرفتار محنت و رنج و غم باشد. (برهان) (آنندراج). اما در این معنی مصحف مستمند است. (حاشیهء برهان). || به معنی مسبند، یعنی کسی که پای بند چیزی شده باشد و نتواند به جایی رفتن. (از برهان) (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر