«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ صِ] (ع ص) نعت فاعلی از مصدر استحصاد: زرع مستحصد؛ کشت به هنگام درو رسیده. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). رجوع به استحصاد شود.
