«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ رَ] (ع ص) مؤنث مستدیر که نعت فاعلی است از استداره. رجوع به مستدیر و استداره شود. || گرد. مدور. - حرکت مستدیره؛ عبارت از حرکت دورانی است مانند حرکات افلاک. در مقابل حرکت مستقیمه. (فرهنگ علوم عقلی از دستور و شفا).