«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ کِ] (ع ص) نعت فاعلی از استذکار. کسی که یاد می کند و آنکه در خاطر می آورد. (ناظم الاطباء). بیاد آورنده. (اقرب الموارد). || یادگیرنده. (منتهی الارب). مطالعه کننده و حفظ کننده. || آنکه نخی به انگشت خود بندد تا چیزی را بخاطر آورد. (اقرب الموارد). رجوع به استذکار شود.