«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ ذِم م] (ع ص) نعت فاعلی از استذمام. آنکه کاری می کند که سزاوار نکوهش می گردد. (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). رجوع به استذمام شود.
