«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ] (ع اِ) جای آمد و شد کردن شتران. (منتهی الارب): مسترادالابل؛ محل آمد و شد شتران در چراگاه. || مسترادالرجل؛ مکان شخص که در آنجا جولان می کند و بجهت نفاست آنجا، بدان علاقمند می باشد. || انّ فلاناً لمستراد لمثله؛ یعنی مثل آن را می جوید. (از اقرب الموارد). و رجوع به استراده شود.