«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ] (ع ص) نعت مفعولی از استضامه. مظلوم و آنکه از حق او کم کرده باشند. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). ستم دیده. رجوع به استضامه شود.
