«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ رِ] (ع ص) نعت فاعلی از استطراب. طرب خواه. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || آنکه به آواز و سرود «حداء» شتران را بطرب و حرکت آرد. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). رجوع به استطراب شود.