«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ ذِ] (ع ص) نعت فاعلی از استعذاب. آب شیرین و پاکیزه خوراننده. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || آب و طعام پاکیزه و شیرین یابنده. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). رجوع به استعذاب شود.