«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ عِزز] (ع ص) نعت فاعلی از استعزاز. غلبه کننده بر کسی. (اقرب الموارد). || ریگ سخت شده. (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). || مرض مستولی. (ناظم الاطباء). و رجوع به استعزاز شود.