«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ نُ بِلْ لاه] (اِخ) (ال ...) لقب احمدبن یوسف بن احمدبن سلیمان بن محمد بن هود، چهارمین تن از ملوک هود در اندلس. وی به سال 478 ه . ق. بعد از درگذشت پدرش به حکومت رسید و در عهد او جنگهای سختی رخ داد و سرانجام در سال 503 در یکی از جنگهایی که در بیرون شهر سرقسطه با دشمنان خود می کرد بقتل رسید. (از الاعلام زرکلی چ 2 ج 1 ص259 از ابن خلدون و نفح الطیب).