«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ] (ع ص) نعت فاعلی از استعاده. عادت خویش کننده چیزی را. || خواهندهء اعاده و تکرار مطلبی. (اقرب الموارد). رجوع به استعاده شود.