مستفخر

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ خِ] (ع ص) نعت فاعلی از استفخار. چیز فاخر خواهنده و فاخر خریدکننده. (از منتهی الارب). چیز فاخری خرنده یا چیزی را فاخر بشمار آرنده. (از اقرب الموارد). رجوع به استفخار شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر