«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ رِ] (ع ص، اِ) جِ مستفرِغ و مستفرغه. در اصطلاح طبی هر آنچه بدن را تهی سازد مانند مسهل و دوای قی و مدر و فصد و جز آن. (ناظم الاطباء). و رجوع به مستفرغ و استفراغ شود.