«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ رِ غَ] (ع ص) تأنیث مستفرغ. رجوع به مستفرغ شود. || ناقهء بسیارشیر. || اسب تیزرو که از تک و دو خود چیزی باقی نگذاشته باشد. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد).