«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ لِج ج] (ع ص) نعت فاعلی از استلجاج. ستیهنده و تمردکننده در سوگند و نادهندهء کفاره به گمان صدق. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). رجوع به استلجاج شود.