«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ بِءْ] (ع ص) نعت فاعلی از استلباء. بزغاله که فله و آغز شیر را می خورد. (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب). و رجوع به استلباء شود.
