«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ خِ] (ع ص) نعت فاعلی از استمخار. آنکه جهت خنکی برابر باد می ایستد. (ا ز ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به استمخار شود.
