«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ تِ] (ع ص) نعت فاعلی از استمتاع. برخورداری یابنده. (از منتهی الارب). منتفع و برخوردار از چیزی به مدت طولانی. (از اقرب الموارد). || عمره گذارنده با حج. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). رجوع به استمتاع شود.