«لغت نامه دهخدا»
[مَ جِ] (ع اِ) جِ مِشجَر، موضع مشاجره. یا مصدر میمی است در این عبارت از حریری در مقامهء صعدیه : أشهد مشاجر الخصوم و أسفر بین المعصوم منهم و الموصوم. (از محیط المحیط).