«لغت نامه دهخدا»
[مُ / مِ فَ / فِ] (اِ مرکب) گیاهی است که دانه و تخم آن بمانند مشک خوشبوی می باشد. (برهان). نام گیاهی است که دانه و تخم آن به مانند مشک خوشبو باشد و همان مشکک است. (آنندراج) (ناظم الاطباء). مشک زمین. (فرهنگ رشیدی) (انجمن آرا). وجه تسمیه به مناسبت شکل خاص میوهء خطمی عطری است. (فرهنگ فارسی معین).