مصلین

«لغت نامه دهخدا»

[مُ صَلْ لی] (ع ص، اِ) جِ مصلی. نمازگزاران نمازخوانان : فویل للمصلین الذین هم عن صلاتهم ساهون. (قرآن 107/4 - 5). و رجوع به مصلی شود.