جان بخشان

«لغت نامه دهخدا»

[جامْ بَ] (ص مرکب)قاسم الحیاه. قاسم الروح. سهمی از سهام، از احکام نجومی: در علم احکام نجوم چون درجهء طالع به سعود و نحوس ها سیر کند صاحب حد را که سیر بدان رسد جان بخشان نامند. رجوع به جان بختار شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر